سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس ملی رویکرد سیستمی در ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسین رفوگر آستانه – پژوهشگر مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی
محمدرضا کاباران زاد قدیم – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
مهدی فقیهی – پژوهشگر مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
پویا براهیمی – دانش آموخته مهندسی صنایع از دانشگاه علم و فرهنگ

چکیده:

هر آنچه بشر امروزی در جهان هستی به آن دست یافته است به گونه ای محکوم به پیروی از نظمی خاص است. همین پدیده باعث شده که انیان همواره در پی این نظم ها و نظامها و کنکتش بپردازد جهان عرب در پیشرفت های چندین دهه اخیر خود بر این پدیده نام سیستم را گذاشته است. هر چند این اصلاح به شکل امروزی آن در نظر ما مفهومی بیگانه است اما ریشه این مفهوم از نظر فرهنگ غنی و پربار گذشته ما ریشه ای عمیق و جایی بس وسیع دارد. تعمقی بر اشعار شاعران حکیم و سایر فلاسفه و بزرگان پارسی ما را بر این حقیقت آگاه می کند که گذشتگان ما این مفهوم را به کمال می شناخته اند و اغلب پدیده های جهان را با آن تفسیر و تاویل می کردند. این نوشتار تلاش در بررسی نگرش سیستمی از منظر مولانا در یکی از بزرگترین یادگاران ایران زمین ، مثنوی معنوی دارد. بی شک آثاری همچون مثنوی معنوی بزرگتر از آن است که تحلیل مفاهیمی همچون نگرش سیستمی در آن بتواند در ظرف دانشی محدود نگارندگان این مقاله جای بگیرد.