سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی وکالت، اخلاق، فقه و حقوق

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

زهرا بذرگر – دانشجوی کارشناس ارشد ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، میبد، ایران
علی زارع مهرجردی – عضو هیئت علمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، ایران، میبد

چکیده:

یکی از مهمترین اصول حاکم بر حقوق جزا، اصل قانونی بودن جرم و مجازات است که در اصول ۱۶۹ ،۳۶ و بند ۴ اصل ۱۵۶ قانوناساسی جمهوری اسلامی ایران نیز به صراحت و فحوا پذیرفته شده است.اما با این وجود مواردی در قوانین ایران یافت شده است که ازاین اصل عدول شده است و بستر را برای جرم زایی فراهم کرده است.از جمله اصل ۱۶۷ قانون اساسی و پاره ای از مواد قانون مجازات اسلامی.پس از بررسی و تحلیل موارد مذکور و موارد مرتبط در می یابیم که نظام کیفری ایران به شیوه های گوناگونی از این اصل عدول کرده وزمینه جرم زایی قوانین را فراهم کرده است از جمله:دادن اختیار خلق جرم و مجازات به قضات،دادن مجوز اجرای عدالت به افرادعادیعدم صراحت مصادیق و ایجاد عبارات کلی و مبهم و مواردی از این قبیلدر این مقاله هر کدام از موارد فوق را بررسی کرده و به ذکر مصادیق قانونی آن می پردازیم.