سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد علی پور – کارشناس ارشد مهندسی شیمی
شهرام قنبری پاکدهی – دکتری مهندسی شیمی

چکیده:

محلول هیدروژن پراکسید معمولا حاوی ناخالصی است ناخالصی هایی اعم ازکاتیونهای فلزی آنیون ها و ناخالصی های آلی یکی ازروشهای جداسازی ناخالصی های کاتیونی استفاده ازروش تبادل یون بوده که این عمل با استفاده از رزین های تبادلگر کاتیونی انجام میگیرد یکی از این رزین ها رزین Amberlite IR-120 بوده که یک رزین کاتیونی اسیدی قوی با شبکه استایرن دی وینیل بنزن کوپلیمر و گروه عاملی سولفونیک اسید است پارامترهای اثرگذار برمیزان جداسازی مقدار رزین زمان تماس و دما می باشند که مورد بررسی قرارگرفته اند مقدار کاتیونهای فلزی درمحلول هیدروژن پراکسید به روشنشر اتمی پلاسمیا جفت شده القایی icp اندازه گیری می شود نتایج ازمایشگاهی حاصل از جداسازی سرب با مدلهای جذب سطحی فرندلیچ لانگمیر ، یووانویچ، دابینین – رادوشکویچ، تمکین و فلوری هاگینز مقایسه شده است و نتایج بدست آمده حاکی از آن است که دراین مدلها مدل لانگمیر بیشترین سازگاری را با این نتایج دارد درحالیکه مدل فلوری هاگینز بیشترین انحراف را نشان میدهد.