سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پوران حبیب خانی – کارشناس کنترل کیفی شرکت آب و فاضلاب شهری استان سمنان
محسن انشایی –
نسرین نادری راد –

چکیده:

شبکه های توزیع آب شرب و خطوط انتقال و مخازن آبی از مهمترین ساختار ها در اجتماعات شهری می باشد و نقش مهمی در تامین بهداشت و سلامت جامعه دارند . لذا هر انچه که سلامت این ساختار را تهدید کند باید شناسایی شده و تحت کنترل قرار گیرد. پارامتر های میکروبی اطلاعات منحصر به فردی را در مورد کیفیت آب و فاضلاب و خطراتی که بیماریهای قابل انتقال توسط آب برای سلامتی عمومی دارند ارائه می دهند . یافتن اطلاعاتی در خصوص تنوع گروه های باکتریایی موجود در محیط آبی در یک منطقه خاص ، قدم بزرگی در جهت توانمندی واحد کنترل کیفی در راستای حذف و بهسازی شبکه می باشد .ایستگاه های نمونه برداری در طول مسیر در ۶ نقطه مشخص شد . درطی ۳۰ دوره نمونه برداری ۱۸۰ نمونه مورد کشت و بررسی قرار گرفت . آزمونهای اولیه طبق دستورات استاندارد متد شامل آزمون های HPC و MPN بوده و آزمون های تکمیلی، با به کار گیری محیط کشت های کروم آگار و کیت های تشخیصی انتروباکتریاسه و در کنار آنها رنگ آمیزی گرم ، رنگ آمیزی کپسول ، تست ها اکسیداز ، کاتالاز ، سیترات و …اندازه گیری ها نشان داد حداقل و حداکثر میزان کلر باقیمانده در بافت قدیمی شهر به ترتیب صفر و ۰٫۵۵ppm و کدورت اندازه گیری شده در این منطقه بین ۰٫۴۸ NTU و ۴٫۳۲ NTU گزارش شد . در منطقه بافت جدید شهر نیز حاصل اندازه گیری ها در میزان کلر باقیمانده بین صفر و ۰٫۷ppm و کدورت اندازه گیری شده بین ۰٫۲۸ NTU و ۱٫۸۸ NTU بود . آزمون های HPC میزان بالایی از باکتری های هتروتروف را در سراسر شهر نشان داد با این تفاوت که در بخش قدیمی شهر با وجود میزان بالای کلر این رشد میکروبی محسوس تر بود . بررسی ها نشان داد علاوه بر تاثیر میزان کلر باقی مانده بر روی رشد باکتریایی ، تفاوت هایی در نوع باکتری ها و میزان رشد آنها در نقاط مختلف نمونه برداری مشاهده شد . بیشترین میزان رشد باکتریایی در ایستگاه هایی مشاهده شد که علاوه بر فرسودگی زیاد ، توسط باغات و محل های نگهداری احشام احاطه شده است . این نقاط به لحاظ ارتفاع ، در منطقه ای پست واقع شده است و بیشترین میزان شکستگی ها در این منطقه حادث شده است . عدم رشد میکروبی در نمونه های برداشت شده از مخازن ذخیره آب نشان داد که آلودگی های مشاهده شده در سطح شهر ناشی از منابع آبی نبوده و حاصل ورود و تکثیر باکتری ها در مسیر خط انتقال می باشد .