مقاله جداسازی، تکثیر و تعیین هویت سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۲۷ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: جداسازی، تکثیر و تعیین هویت سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلول بنیادی
مقاله بافت چربی
مقاله تمایز
مقاله مهندسی بافت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صدیقی صنمبر
جناب آقای / سرکار خانم: خوش زبان احد
جناب آقای / سرکار خانم: توکلی امیرحسین
جناب آقای / سرکار خانم: خطیب سمنانی رامین
جناب آقای / سرکار خانم: سبحانی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: داداش پور مجیدآباد نیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: فن آوری بافت چربی به دلیل فراوانی و دسترسی آسان طی روند لیپوساکشن، منبع ایده آلی برای تهیه سلول های بنیادی مزانشیمی و تهیه داربست های طبیعی فراهم می آورد که موجب ترمیم و بازسازی مناسب بافت صدمه دیده نسج نرم می شوند. هدف این مطالعه جداسازی و تکثیر و شناسایی سلول های بنیادی از بافت چربی انسانی است.
روش بررسی: برای انجام این تحقیق نمونه بافت استریل چربی از نواحی شکم و پهلوی بیماران جوان تهیه شد. با کمک آنزیم کلاژناز و سانتریفوژ مکرر، سلول های بنیادی بافت چربی جداسازی و کشت داده شد. تکثیر و چسبندگی سلول ها در کشت دوبعدی، شمارش سلولی با لام نئوبار انجام شد. سپس ماهیت سلول های بنیادی بافت چربی با به کارگیری روش فلوسایتومتری و بررسی مشخصات سطحی سلول ها و همچنین القای تمایز سلول ها به بافت استخوان و غضروف انجام شد.
یافته ها: ماهیت مزانشیم بودن سلول ها، بر اساس بیان شاخص های CD90, CD105, CD166 و عدم بیان شاخص های رده خون ساز نظیر CD34, CD31, CD45 به وسیله تکنیک فلوسایتومتری تایید شد. رنگ آمیزی های هیستولوژیکی اختصاصی الیزارین رد و تولوییدن بلو به ترتیب تمایز سلول های بنیادی کاشته شده روی داربست را به سلول استئوسیت و غضروف تایید نمود.
نتیجه گیری: هر چند در این تحقیق به مقایسه قدرت تکثیری و تمایزی این سلول ها در محیط داخل بدن پرداخته نشد، اما با توجه به نتایج ریخت شناسی، مطالعات فلوسایتومتری و تست های تمایزی به دست آمده می توان چنین نتیجه گیری کرد که جداسازی سلول بنیادی بافت چربی به روش به کار رفته در این مطالعه موفقیت آمیز بوده است و این سلول ها قابلیت استفاده در ترمیم بافتی را به روش پیوند خودی و یا غیر خودی خواهند داشت.