سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت تکنولوژی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ناصر باقری مقدم – دانشجوی دکترای مدیریت تکنولوژی دانشگاه علامه طباطبائی
کمال محمدی – دانشجوی دکترای مدیریت تکنولوژی دانشگاه علامه طباطبائی
محمدمهدی جعفری – کارشناس مهندسی متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

نظام نوآوری تکنولوژیک، چارچوب تحلیلی مناسب برای شناخت و مدیریت توسعه یک فناوری در سطح یک کشوراست که بر اساس آن خلق، اشاعه و بهره برداری از یک فناوری تبیین می گردد. دولت ها، مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی،صنایع مختلف و … سمبل تعدادی از بازیگرانی هستند که بر اساس کارکردشان در این نظام به فعالیت مشغولند. یکی ازسئوالات مهم و اساسی در این زمینه، تبیین نقش دولت ها – احتمالا به عنوان مهمترین بازیگر- در توسعه فناوری یک کشور و به تعبیر بهتر در نظام نوآوری آن کشور می باشد. از سوی دیگر در ادبیات توسعه صنعتی، دولت ها ۴ نقش اصلی را در توسعه و دستیابی به برنامه ها و اهداف ملی یک کشور بر عهده دارند که این نقش ها عبارتند از سیاستگذاری،تنظیم کنندگی، تسهیل گری و ارائه خدمات. در این مقاله سعی شده است ۴ نقش دولت در نظام نوآوری تکنولوژیک تبیین و در نهایت یک نگاشت نهادی از نقش های دولت در این نظام ارائه گردد.