سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرید پناهی – مدیر پژوهش و مطالعات شهرداری تبریز
رحیم غلامحسینی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز
فاطمه زادولی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز

چکیده:

شناسایی عوامل و مکان های مستعد برای جرم در شهرها و تلاش برای پیشگیری و کاهش میزان جرم در زمان کنونی که جمعیت شهرها افزایش می یابد اهمیت بسزایی دارد. از اینرو هدف این مقاله بررسی تأثیر نورپردازی در افزایش کیفت محیط شهری و امنیت ا در شب هنگام می باشد. نور یکی از اصلی ترین عناصر بارز منظر شهری است که در تأمین امنیت شهری و پیشگیری از وقوع جرم و جنایت نقش بسیار مؤثری دارد. امروزه نورپردازی، تعریف کننده هویت و سیمای شبانه شهر است و نبود نور و وجود تاریکی شب عوارضی همچون افزایش حوادث، تصادفات، جرایم و بزهکاری و کاهش امنیت اجتماعی را سبب می شود. با وجود تنگناهای فراوان در زندگی بشر، جهت اعتدال بخشیدن به فضاهای شهری نیاز به وجود فضاهای عمومی ایمن در شب حس می شود. از آنجا که زمان قابل توجهی از اوقات فراغت افراد جامعه در این دوره زمانی قرار گرفته و نیمی از عمر شهر در شب سپری می شود این نیمه پنهان ارزش بسیاری پیدا می کند. در این تحقیق که بصورت تحلیلی می باشد ابتدا شناخت مشکلات شهر در شب مورد کنکاش واقع شده است. این تحقیق در پی جبران ضعف فضاهای شهری در شب می باشد. روش پژوهش، توصیفی، تحلیلی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که چنانچه نسبت به نورپردازی، نه به عنوان یک فعالیت تزیینی و جنبی، بلکه به عنوان یک راهکار مؤثر در معماری مجدد شهرها به هنگام شب، توجه گردد، می تواند ضمن بهبود کیفیت زندگی شهری، نقش مهمی در افزایش زمان فعالیت و امنیت شهری برای شهروندان و به تبع آن به همراه داشته باشد.