سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دهمین همایش ملی حسابداری ایران

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

رضا جامعی – استادیار و عضو هیات علمی گروه حسابداری دانشگاه کردستان
حمیدرضا رضایی – کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز
محمدرسول سلطان زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم و تحقیقات

چکیده:

با وجود گسترش روز افزون، فناوری اطلاعات و امکان پردازش حجم عظیمی از دادهها در مدت زمان بسیار اندک، هنوز حسابرسان اقدام به رسیدگی نمونهای معاملات میکنند و گزارش اعتباردهیخود را در مقاطع خاص زمانی و آن هم با تاخیر ارائه م یکنند، که اغلب اثربخشی نتایج حسابرسی، بعداز تقلب و یا اشتباهاتی که رخ م یدهد ایجاد میشود. در این شرایط، مخاطبان حرفه، به سراغ اطلاعاتبه هنگامتر سایر منابع خواهند رفت و این موضوع به شدت میتواند جایگاه حرفه حسابداری و حسابرسی را تهدید کند. همین تهدید میتواند با آموزش دانشگاهی، دور اندیشی برنامه ریزان آموزشحسابرسی و برخورد هوشیارانه حسابداران، به فرصتی مطلوب جهت رشد و اعتلای هر چه بیشتر حرفهتبدیل شود. در این مقاله سعی شده است تعریفی از حسابرسی مستمر و الزامات آموزش آن ارائه شده و سپس به این سوال پاسخ داده شود که آیا اجرای حسابرسی مستمر ارزش دارد یا خیر