سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

محسن جان پرور – دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس)
اکرم تقی زاده ساروکلایی – کارشناسی ارشد حشره شناسی دانشگاه تربیت مدرس)
زهرا جان پرور – دانشجوی کارشناسی مدیریت جهانگردی دانشگاه پیام نور بجنورد)

چکیده:

توریسم روستایی به عنوان یک فعالیت جهانی امروزه با توجه به هم پوشی سه اصل ایجاد اشتغال و درآمد زایی، رضایت گردشگر و حفظ محیط زیست اهمیتی دو چندان یافته است. در اکثر کشورها بخصوص کشورهای پیشرفته ترویج توریسم روستایی در سر لوحه برنامه دولتها در زمینه توریسم قرار دارد تا ضمن مثبت کردن بیلان توریسم خود با هدایت شهروندان برای گذران اوقات فراغت به مناطق روستایی، فضای سرزمینی، درآمد را نیز در سطح کشور پخش نمایند. علاوه بر این دولتها در پی آن هستند که به اهدافی چون ایجاد درآمد برای کشاورزان و دیگر خانواده های روستایی؛ آشنایی مردم شهر با تجربه زندگی روستایی؛ کاهش مهاجرت به بیرون به وسیله تدارک فرصت های شغلی در نواحی روستایی؛ انتقال اندیشه ها از شهر به نواحی روستایی و تدارک برخی زیر بناهای اقتصادی نیز در جریان توریسم روستایی دست یابند. این در حالی است که گردشگری روستایی یک روند دو سویه اقتصادی را در نواحی روستایی رقم می زند که می توان دربر گیرنده یک رشد اقتصادی و تنوع فعالی تها از یک سو و همچنین ایجاد اشتغال و درآمدزایی برای ساکنان روستایی از دیگرسو باشد. گردشگری روستایی مازاد نیروی انسانی را در روستا جذب نموده و همراه با آن م یتواند یکی از فرصت های شکل گیری توسعه همه جانبه روستایی محسوب شود. بر این اساس لازم می آید تا توریسم روستایی بعنوان یکی از عوامل توسعه پایدار روستایی در نظر گرفته شود و مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. در این راستا، در این مقاله جایگاه صنعت توریسم روستایی در توسعه پایدار روستایی (مهمانک) مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته شده است