سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حامد بیتی – کارشناس ارشد مهندسی معماری دانشگاه تهران
صغری نیرومندشیشوان – کارشناس ارشد مهندسی معماری
مهدیه نیرومندشیشوان – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری

چکیده:

روزگاری که معماری مدرن تحت عنوان سبک بین الملل درجایگاه معماری فراگیر جهانی درآمد ویژگیهایی را دارا بود ویژگیهایی که ریشه درباورهای پیشگامان این نوع معماری مانند لوکوربوزیه ـ میس وندرو ـ گروپیوس و تعالیم مدرسه باهاوس دشات بارزترین این ویژگیها نفی تزئینات دراین نوع معماری و حذف کلیه عناصر غیرکارکردی از آن بود بررسی معماری معاصر ایران دراوایل قرن حاضر خورشیدی مقارن با اوج معماریمدرن در غرب نشان میدهد که معماری آن دوران سودای مدرن شدن درسرمی پرورانید و خواهان هرچه شبیه شدن به خلف غربی خود بودحال سوالی که می توان مطرح نمود این است که آیا معماری مدرن با تمام ویژگیهای خود درایران آن روز محقق گردید؟ و اینکه تزئینات درآن معماری چه نقشی را برعهده داشتند؟ آیا معماران مدرن همچون پیشگامان معماری مدرن تزئینات را جنایتی درمعماری می دانستند و از آن اجتناب میکردند و یا اینکه کاربرد تزئینات را پسندیده و مقبول میدانستند؟ واینکه جایگاه تزئینات درمعماری آن دوره ایران درچه قالب و چارچوبی قابل تفسیر و بررسی می ب اشد.