سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی حقوق محیط زیست و منابع طبیعی زاگرس

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید عباس پور هاشمی – عضو هیات علمی و مدیر گروه دکتری رشته حقوق محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلا
بهاره ارغند –
محمد علی رضایی آهنگران –
علی فقیه حبیبی –

چکیده:

حاکمیت یکی از اصول پایهای حفاظت محیط زیست میباشد که ریشه در عرف دارد. در حقوق بینالملل محیط زیست از مهمترین منابع الزامآور و غیر الزامآور اصل حاکمیت، رأی ۱۹۴۷ تریل اسملتر و اصل ۲۱ بیانیه استکهلم ۱۹۷۲ است که بر اساس آنها دولتها نباید از سرزمین خود بهگونهای استفاده کنند که موجب ضرر و زیان به دیگر سرزمینها شوند. نقطه عطف اصل حاکمیت (اصل ۲۱ استکهلم) با کمی تغییر در اصل ۲ ریو ۱۹۹۲ آمده که دولتها به موازات بهرهمندی از آزادی در استفاده از سرزمین، تکالیفی نیز بر عهده دارند که میتواند محدودیتهایی را برای آنها ایجاد نماید. در این مقاله تلاش شده است ضمن بررسی مبانی و جایگاه حقوقی اصل حاکمیت در حقوق بینالملل، تحول مفهومی آن از حاکمیت مطلقه دولتها به اصل استفاده منطقی و معقولانه از سرزمین ترسیم گردد