سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: نخستین کنفرانس انرژی های تجدید پذیر و تولید پراکنده ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد مشهور – دانشجوی دکتری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران
مسعود علی اکبر گلکار – دانشیار، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران،
سیدمسعود مقدس تفرشی – استادیار، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی،

چکیده:

کاهشتلفات و تعویق زمان نیاز به ارتقاء سیستم به ترتیب دو عامل مهم برای کاهشهزینههای بهره برداری (جاری) و حفظ اعتبارات سرمایه گذاری در توسعه زیرساختهای سیستم برای شرکتهای توزیع می باشد. امروزه تولید پراکندهDG)به عنوان ابزاری که هزینههای جاری و سرمایهای شرکتهای توزیع را تحت تأثیر قرار میدهد، توجه طرحان و برنامه ریزان سیستمهای توزیع را به خود جلب کرده است. مسأله مهم، عدم همراستایی این دو هدف میباشد، یعنی اینکه جایابی تولید پراکنده با هدف کاهش تلفات به تعویق حداکثری نیاز به ارتقاء سیستم منجر نمیشود و برعکس. این مقاله با درنظر گرفتن دو هدف کاهش تلفات و تعویق زمان نیاز به سرمایه گذاری در ارتقاء سیستم، جایابی و تعیین اندازه بهینهDGرا انجام میدهد. تواناییDGبرای تعویق زمان نیاز به ارتقاء سیستم که در اغلب مقالاتِ مرتبط مطرح میشود، در اینجا به صورت یک شاخص کمی تبدیل و به عنوان یکی از اهداف توسعه استفاده میگردد. از یک الگوریتم ژنتیک تقویت شده به همراه استراتژی جریمه پاسخهای ناموجه برای بهینه سازی استفاده میشود. روش مطرح شده در این مقاله با لحاظ قیود غالبسیستم، بر روی فیدر ۳۳ شینهIEEE پیاده سازی و نتایج استخراج شده است نتایج به خوبی تأثیر عمیقDGدر تعویق زمان نیاز به ارتقاء شبکه و کاهش تلفات سیستم را نشان میدهد