مقاله جایگاه برنامه ریزی شهری در پدافند غیر عامل در حوزه میانی شرقی مشهد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در فصل نامه جغرافیایی چشم انداز زاگرس از صفحه ۱۰۳ تا ۱۲۲ منتشر شده است.
نام: جایگاه برنامه ریزی شهری در پدافند غیر عامل در حوزه میانی شرقی مشهد
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حوزه میانی شرقی
مقاله پدافند غیرعامل
مقاله فرایند تحلیل سلسله مراتبی
مقاله کاربری اراضی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمسی پور علی اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: فیضی وحید
جناب آقای / سرکار خانم: ضیاخواه سیما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناخت اصول پدافند غیرعامل و تطابق اصول شهرسازی و معماری با آن باعث می گردد که محل زیست شهری در زمان رخداد پدیده های مخرب محیطی و یا حملات احتمالی دشمن از آسیب پذیری کمتری برخوردار بوده و از ایجاد فجایع جبران ناپذیر در مقابل پدیده های غیر مترقبه محیطی و انسانی جلوگیری نموده و به طبع آن از به هدر رفتن منابع انسانی و اقتصادی جلوگیری نمود. در این مطالعه حوزه میانی شرقی مشهد به لحاظ ویژگی های زیرساختی، کالبدی و جمعیتی و اهمیت توجه به وضعیت دفاعی آن در برابر حملات نظامی احتمالی با رویکرد برنامه ریزی شهری مورد مطالعه قرار می گیرد. داده ها و اطلاعات مورد نیاز شامل نقشه های کاربری زمین، شبکه دسترسی ها، زیرساخت ها، دانه بندی بافت و تراکم جمعیتی در مقیاس ۱:۵۰۰۰ تهیه شدند. روش بکار گرفته شده مدل فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) مبتنی بر مدل های چند معیاری تلفیق لایه ها است. در مطالعه عوامل آسیب پذیر در برابر حملات نظامی چهار معیار اصلی کاربری اراضی، شبکه دسترسی ها، تراکم جمعیتی و ریزدانگی بافت انتخاب شدند. زیرمعیارهای هر معیار اصلی انتخاب و وزن دهی و ضرایب آنها در نرم افزار Expert Choice بدست آمد و در نهایت از تلفیق آنها نقشه پهنه بندی آسیب پذیری حوزه میانی شرقی محاسبه شد. بنابر نتایج بدست آمده از نقشه بافت های متراکم و فشرده در بخش هایی از حوزه موجب شاخص بودن مجموعه است که بیشتر از هر مکان و مجموعه ای در معرض آسیب پذیری بالا قرار دارند. وجود تاسیسات حیاتی و استراتژیک مانند نیروگاه برق، سیلو و کارخانه آرد و ایستگاه راه آهن در داخل بافت شهری و سکونتی که می توانند از اولین اهداف حملاتی باشند نیز از جمله مناطق آسیب پذیر هستند. فقدان یا کمبود مراکز درمانی و بیمارستانی، پناهگاه های عمومی و نبود حریم در برابر عوامل مخرب در بخش هایی از حوزه مطالعاتی منشاء خطر هستند.