سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمدعلی محمودی – استادیار زبان و ادبیات فارسی
جواد بهرامی راد – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

ادبیات نمی تواند از تأثیر محیط اجتماعی برکنار بماند. افکار، عقاید و اندیشه ها تابع احوال اجتماعی میباشند و متقابلاً روی اوضاع اجتماعی تأثیر میگذارند. عصر مشروطه یک دوره ی بسیارم مهم در تاریخ ماست. در این دوره آزادیخواهان و مشروطه طلبان علیه طبقه ی بیدادگر قیام می کنند و هرکس به قدر دانش و بینش خود در این عرصه گام برمی دارد و برای روشن ساختن افکار ملت محروم و ستمدیده ی ایران کوشش می کند. در زمان مشروطیت ادبیات به عنوان یک رسانه ی ملی نقش بسزایی در آگاه کردن مردم دارد. عارف قزوینی یکی از برجسته ترین شاعران مشروطیت است که با سرودن اشعار مؤثر و گیرا سهم عمده ای در بیداری مردم داشته است . او از جامعه ی خود سخت انتقاد می کند و به دنبالرهایی از وضع موجود است .در این مقاله سعی شده است تا آزادیخواهی، استقلال طلبی ، مبارزه با استعمار و بیدار ساختن مردم در اشعار عارف قزوینی مورد بررسی قرار داده شود.