سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی محاسبات نرم و فن آوری اطلاعات

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مرجان عبدیزدان – دانشجوی دکترای نرم افزار ، گروه کامپیوتر ، دانشگاه علوم و تحقیقات تهر
سعید پارسا – دانشیار ، گروه کامپیوتر ، دانشگاه علم و صنعت ایران
عاطفه پارسا – دانشجوی مهندسی نرم افزار ، گروه کامپیوتر ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ماهشهر

چکیده:

مساله زمانبندی ایستای کارها در سیستم های چند پردازنده ای به دلایل استفاده بهینه از پردازنه ها و همچنین صرف زمان کمتر ، دارای اهمیت ویژه ای است. این مساله از رده مسائل سخت است و به دست آوردن جواب بهینه دارای پیچیدگی زمانی بالیی است ، بنابراین برای حل این مسایل از روش های ابتکاری استفاده می شود.الگوریتم های ژنتیک و اتوماتا ، روش مناسبی جهت زمانبندی در سیستم های چند پردازنده ای است.در این مقاله یک راهکار برای الگوریتم های زمانبندی ، معرفی می گردد.ایده اصلی در طراحی این الگوریتم بدست اوردن کمترین زمان اجرا با بالاترین موازات ممکن در کنار حداقل طول مسیر بحرانی می باشد. با استفاده از این راهکار می توان گراف هایی با تعداد وظابف زیاد را به گراف هایی با تعداد وظایف کم تر تبدیل کرد و ما از ترکیب دو تکنیک ادغام وظایف و زمانبندی با ژنتیک الگوریتم استفاده می کنیم تا بتوانیم طول مسیر بحرانی را کم کنیم. الگوریتم ژنتیک جدیدی برای زمانبندی در سیستم های چند پردازنده ای ارایه می شود که اولویت زمانبندی انجام کارها ، بر اساس تعداد فرزندان و نوادگان است.نتایج شنان می دهد الگوریتم پیشنهادی جدید در زمان قابل قبول جواب بهینه زمانبندی را نسبت به دیگر روش های متداول به دست می آورد.