سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

بهنام برومندزاده – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز
سامان عفیفی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز
محمدسیروس پاکباز – دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

روش لوله رانی با توجه به نیاز احداث مسیرهایی مشخص جهت انتقال تاسیسات آب و فاضلاب و دیگر تاسیسات شهری درمناطق صعب العبور ابداع شده ، خصوصا در محلهای پر ترافیک که روش کندوپوش موجب اختلال در رفت و آمد وسائط نقلیه خواهد شد . با ایجاد یک حفر (شفت ارسال) تا عمق مشخص و راندن لوله به کمک نیروی جک هیدرولیکی به سمت مقصد (شفت دریافت) در یک مسیر ازقبل تعیین شده می توان از زیر تاسیسات و ابنیه موجود بدون تخریب آنها گذشت . سوالات تحقیق: کاربرد بهینه این تکنولوژی مستلزم وجود اطلاعات زمین شناسی و ژئوتکنیکی خاکهای محل ، مدیریت کارگاهی مناسب و تربیت نیروی ماهر می باشد . این تکنولوژی با در نظر گرفتن زمین شناسی شهر اهواز مورد ارزیابی قرار گرفت . نحوه اجرا و مسائل طراحی و مهندسی بررسی گردید . روش تحقیق: انجام مطالعات ژئوتکنیکی قبل از طراحی برای شناسایی زمین شناسی منطقه و انتخاب روش اجرا بطور کامل توصیه می گردد. با بررسی لوگهای حفاری مسیر متروی اهواز از شمال شرق به سمت جنوب غرب تا عمق ۲۵ متری سه نوع بافت رسی و لائی با تراکم نرم تا سفت ، بافت ماسه ای متوسط تا ریز با خصوصیت ریزشی و بافت سنگی شناسائی گردید. نتیجه گیری:با توجه به بافتها موجود، توصیه های نحوه حفاری پیشنهاد گردید. امکان اجرای روش در عبور از رودخانه کارون بررسی گردید و با توجه به اجرای پروژه های متعدد در دنیا این امر امکانپذیر می باشد، که از روش ماشین حفاری آب گل جهت مقابله با فشار آب می توان استفاده نمود.