سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بتن سبک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا نمدمالیان اصفهانی – قائم مقام مدیر عامل شرکت لیکای ایران (سهامی خاص)

چکیده:

سنگدانه های با چگالی در محدوده ۳۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب را سبکدانه می نامند که عمدتا دارای منشا معدنی هستند اگر چه می توان سبکدانه های صنعتی را مصالح با منشا آلی نیز تولید نمود. سبکدانه های با منشا معدنی را می توان به دسته سنگدانه های طبیعی مانند پومیس، اسکریا، و رادیولاریت و دسته سنگدانه های صنعتی مانند پرلیت، ورمیکولیت و رس منبسط شده تقسیم نمود. بر مبنای چگالی سنگدانه ها، سبکدانه های طبیعی و مصنوعی به ترتیب در محدوده ۱۰۰۰-۶۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب و ۷۰۰-۳۰ کیلوگرم بر مترمکعب تقسیم می شوند. به دلیل آنکه میان چگالی سبکدانه ها، چگالی بتن سبک ساخته شده از آنها و مقاومت بتن سبک رابطه مستقیمی وجود دارد و علاوه بر آن چون خواص عایق حرارتی سبکدانه مسقیما وابسته به چگالی آن است، شناخت این رابطه می تواند به عنوان معیاری مناسب برای انتخاب نوع سبکدانه ها محسوب شود. جایگزینی بتن سبکدانه به جای مصالح سنتی بنایی مانند آجر باعث سبکی و عایق حرارت شدن می شود که این به نوبه خود مهمترین دلیل برای کاهش میزان مصرف فولاد و نیز کاهش مصرف انرژی ساختمان است. منابع سبکدانه معدنی کشور محدود هستند و برای تامین نیازهای ساخت و ساز نیاز به ۷۰۰ میلیون متر مکعب سبکدانه تخمین زده می شود. بنابراین تولید سبکدانه های صنعتی مانند رس منبسط شده شرطی اساسی برای گذر از ساخت و سازهای سنتی به فرایندهای صنعتی است.