سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش بیوانرژی ایران (بیوماس و بیوگاز)

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مریم مظلوم – دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته ی مهندسی شیمی، دانشگاه علوم و تحقیقات
سهیلا یغمایی – عضو هیئت علمی گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه ص
محمد سلطانیه – عضو هیئت علمی گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه ص

چکیده:

فاضلاب لبنی گرم و غلیظ بوده که این پارامترها و همچنین غلظت COD به طور عمده این نوع فاضلاب را به یک فاضلاب ایده آل برای تصفیه بی هوازی تبدیل می کند. و از آنجایی که بیوگاز توسط باکتری هایی که موجب تجزیه، پوسیدن و شکسته شدن مواد آلی در شرایط بی هوازی (عدم حضور اکسیژن) می گردند، تولید می شود لذا تصفیه ی بی هوازی فاضلاب لبنی تولید بیوگاز را به همراه دارد که در این تحقیق، از راکتور بافل دار بی هوازی (ABR) برای هضم فاضلاب و تولید بیوگاز استفاده شد. فاضلاب لبنی بعد از ته-نشینی اولیه برای حذف بخشی از مواد معلق به عنوان ورودی استفاده شد. راه اندازی راکتور (حجم ۱۰۰ لیتر و سه محفظه) با رقیق سازی COD ورودی تا ۲۰۰۰ میلی گرم بر لیتر در مدت زمان ۵ هفته با استفاده از لجن بذردهی حاصل از راکتور UASB تصفیه خانه لبنی کاله انجام شد. عملکرد راکتور در زمان ماند هیدرولیکی یک روز و در دمای C 38ْ و بارگذاری آلی d.kgCOD/m3 6 با تولید بیوگاز به میزان cc/l.d 556/151 و کاهش COD به میزان ۶۷% و نرخ تولید بیوگاز m3/kgCOD 294/0 به عنوان عملکرد بهینه در نظر گرفته شد.