سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی دانشجویی بیوتکنولوژی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسن یوسفی معصوم آباد – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشجوی کا
حبیب الله یونسی – دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور ،دانشیار گر
نادر بهرامی فر – دانشگاه پیام نور ساری، استادیار گروه شیمی

چکیده:

پلی هیدروکسی آلکانوات ها پلیمرهای قابل تجزیه زیستی و زیست‌سازگار هستند که توسط میکروارگانیسم‌هادر شرایط رشد نامتعادل تولید می‌گردند. این مواد به عنوان ذخیره‌های غذایی و انرژی سلول‌های میکروبی محسوب می‌گردند. میکرواورگانیسم‌های متعددی قادر به تولید این ترکیبات از منابع مختلف کربنی می‌باشند. باکتری Caprividus necator برای تولید بیوپلاستیک پلی۳-هیدروکسی آلکانوات در ۴ منبع کربنی مختلف مورد استفاده قرار گرفت. فرایند تخمیر در واکنشگاه غیرپیوسته صورت پذیرفت. کنترل رشد سلول در محیط کشت به صورت نمونه برداری ۱۲ ساعته تا پایان دوره رشد صورت گرفت. تغییرات میزان قند و COD و فسفر موجود در محیط کشت در طول دوره رشد بررسی گردید. میزان رشد سلولی و بازده تولید بیومس برای هریک از ۴ منبع کربنی محاسبه شد که بیشترین میزان رشد سلولی و بازده تولید بیومس مربوط به منبع کربنی ساکاروز با مقادیر (۶۷۲۰mg/l) و ۴۵% بوده است. پس از انجام آنالیز های مورد نیاز مشخص گردید، بیشترین پلیمر تولیدی از نوع پلی۳-هیدروکسی‌والرات و به میزان (۱۵۵۶mg/l) می باشد. نتایج نشان داد که شکر خام می‌تواند منبع کربنی مناسب‌تری نسبت به سایر منابع مورد مطالعه باشد هرچند این میزان برای تولید در مقیاس وسیع ناچیز بوده و نیازمند مطالعات بیشتر بر روی افزایش بازده این بیوپلیمر می‌باشد.