سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی سالانه انرژی پاک

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

امیرحسین قربان فرحی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
قاسم نجف پور – استاد مهندسی شیمی(استاد راهنما) ، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
علی اصغر قریشی – دانشیار مهندسی شیمی(استادمشاور) ، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
مهری اصفهانیان – دانشجوی دکتری، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

چکیده:

دیر یا زود سوخت های فسیلی مانند نفت ، زغال سنگ وگاز طبیعی تمام خواهد شد. محدود بودن منابع سوختهای فسیلی و همچنین پیامدهای زیانبار زیستمحیطی ناشی از احتراق سوختهای فسیلی،جوامع صنعتی را در این اندیشه فرو برد که برای دریافت انرژی به جزمنابع نفتی باید در جستجوی یک جایگزین مناسب بود.. انرژی توده زیستیbiomass)پتانسیل زیادی به عنوان یک منبع انرژی داردزیرا با فرآیند تخمیر میتوان زیست توده را به بیو اتانول تبدیل نمود. بیواتانول به عنوان یک سوخت ارزان، تجدیدپذیر و تمیز امروزه به عنوان مناسبترین گزینه برای جایگزینی سوختهای فسیلی مطرح است و تولید آن در دستور کار بسیاری از دولتها قرار گرفته است. . اهمیت این ماده امروزه به جایی رسیده است که تحلیلگران میگویند بزودی کشورهای دنیا به ۲ گروه کشورهای تولیدکننده اتانول و مصرفکننده اتانول تقسیم خواهند شد که قدرت، ثروت و …در اختیار گروه اول خواهد بود.. بنابراین در این شرایط یافتن منابع جدید تولید اتانول و ساخت سیستم های پیشرفته اهمیت فراوانی دارد . در این مقاله از تلفیق دو علم بیوتکنولوژی ( تخمیر موفق دانههای جارو و تولید اتانول در راکتور واکنش) و علم جداسازی غشایی(استفاده از غشا برای جداسازی اتانول ساخته شده) به منظور تولید کمیت و کیفیت بیشتر وبهتر از اتانول بهره گرفته شده است که در نتیجه آن ، در شرایط بهینه بدست آمده تولید اتانول (که عبارتست از غلظت ۴۸ گرم در لیتر دانه جارو و افزودن ۰٫۷۵ گرم در لیتر آنزیم آلفاآمیلاز و ۰٫۴۵ گرم آمیلوگلوکوزیداز )، از هر ۴۸ گرم در لیتر دانه جارو به تولید اتانولی معادل ۳۲٫۷ گرم در لیتر در کلدترپ بیوراکتور غشایی و ۱۱٫۵ گرم در لیتر در راکتور بیوراکتور غشایی دست یافتیم که مقادیر قابل توجهی است.با توجه به جدید بودن منبع تولید استفاده شده و مقادیر قابل توجه تولید اتانول ، امیدواریم این پژوهش کمک شایانی به تولید این سوخت جایگزین در کشور عزیزمان نماید.