سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعلی نورحسینی نیاکی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان

چکیده:

امروزه سیستمهای کشاورزی باید برای نیل به تولید محصولات پایدار و اقتصادی برنامهریزی شود. پرورش ماهی درشالیزار با توجه به امکانات بالقوه موجود در شالیزار فعالیتی آسان و کم هزینه میباشد. چهارگونه از ماهیان گرمابی (کپور معمولی، آمور، فیتوفاگ و بیگهد) پتانسیل تولید در شالیزارهای شمال ایران را دارند. این چهار گونه از ماهیان یک رابطه تنگاتنگ با هم دارند (سینرژی) در صورتیکه با هم کشت داده شوند، رشد بهتر و خوبی خواهند داشت. پرورش ماهی در مزارع برنج یک فعالیت پایدار و کم هزینه جهت بدست آوردن پروتئین با ارزش بالا و مواد معدنی میباشد. این گونه تولید تلفیقی باعث بهینه کردن مصرف منابع از طریق استفاده مکمل از زمین و آب آبیاری میشود. در سطح مزرعه، تلفیق ماهی و برنج باعث کاهش مصرف کود، حشرهکشها و علفکشها میشود. بر این اساس یک جنبه مثبت زیستمحیطی این است که آستانه زیان اقتصادی برای کاربرد آفتکشها و علفکشها به سطوح بالاتر افزایش مییابد. همچنین عملکرد بیشتر برنج را نیز در پی دارد و سود خالص بیشتری را در مقایسه با مزرعه تککشتی برنج از طریق افزایش عملکرد برنج و فروش ماهی نصیب کشاورز میکند