مقاله تولید آنتی بادی پلی کلونال علیه ناحیه ۴-۲ آنتی ژن محافظت کننده باسیلوس آنتراسیس در حیوانات آزمایشگاهی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: تولید آنتی بادی پلی کلونال علیه ناحیه ۴-۲ آنتی ژن محافظت کننده باسیلوس آنتراسیس در حیوانات آزمایشگاهی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باسیلوس آنتراسیس
مقاله آنتی ژن حفاظت کننده
مقاله آنتی بادی
مقاله روش الایزا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هنری حسین
جناب آقای / سرکار خانم: مهرآذین هاجر
جناب آقای / سرکار خانم: سعادتی مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: مینایی محمدابراهیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: آنتراکس که مسبب آن باکتری باسیلوس آنتراسیس می باشد یک بیماری عفونی حاد است و اغلب در گیاه خواران و انسان اتفاق می افتد. فرم رویشی باسیلوس آنتراسیس یک اگزوتوکسین سه جزیی شامل آنتی ژن حفاظت کننده (Protective Antigen=PA)، فاکتور کشنده (Lethal Factor=LF) و فاکتور ادم (Edema Factor=EF) می باشد. آنتی ژن حفاظت کننده به عنوان یک ایمونوژن اولیه برای توسعه ایمنی حمایتی بر علیه آنتراکس بررسی شده است. این مطالعه با هدف تولید آنتی بادی علیه ناحیه ۴-۲ آنتی ژن حفاظت کننده این باکتری در حیوانات آزمایشگاهی طراحی و اجرا شده است.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی ناحیه ۴-۲ ژن PA از پلاسمید pXOI با جایگاه های آنزیمی BamHI و HindIII به روش PCR تکثیر و در وکتورها کلون و ساب کلون شد. وکتور (+)pET28a در باکتری اشرشیاکلی سویه (BL21(DE3 ترانسفورم گردید. بعد از القاء با IPTG، بیان پروتئین ژن PA مشاهده شد. پروتئین تخلیص شده در ۴ نوبت به موش و خرگوش تزریق شد؛ سپس آنتی بادی تولید شده از سرم موش و خرگوش جداسازی و توسط آزمون الایزا تایید گردید.
یافته ها: ناحیه ۴-۲ ژن PA کلون شده در وکتور بیانی pET28a(+) به وسیله توالی یابی، PCR، آنالیز آنزیمی، الکتروفورز در ژل پلی اکریل آمید و لکه گذاری وسترن مورد تایید قرار گرفت. افزایش تیتر آنتی بادی در خون موش و خرگوش توسط آزمون الایزا تایید گردید.
نتیجه گیری: با توجه به ایمونوژن بودن پروتئین PA، می توان از آن در طراحی واکسن و همچنین به عنوان ادجوانت قوی سیستم مخاطی استفاده نمود.