سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی بزرگداشت سهروردی با موضوع اخلاق کاربردی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فروغ رحیم پور – استادیار فلسفه کلام اسلامی دانشگاه اصفهان

چکیده:

درمباحث حکمت عملی و در کتب اخلاق گاه به آموزه ها و تعالیمی پیرامون زنان برمی خوریم که طی ان نویسنده در خصوص نحوه معاشرت و برخورد با زنان توصیه و دستورالعملهایی ارائه کرده ویا روان شناسی وتحلیل طبیعت و سرشت زنان را مورد توجه قرار داده و ویژگیها و خصوصیاتشان را بیان نموده است .ابوحامد محمد غزالی اندیشمند بزرگ قرن پنجم در سه اثر اخلاقی خود : احیاءالعلوم،کیمیای سعا دت و نصیحهالملوک به بحث زنان پرداخته و در لابه لای نوشته های خود،تعابیر و مضامین ناشایستی را به کار برده که به نظر میرسد مناسب جا گرفتن در کتاب اخلاق نیست. همچنین با توجه به این مضامین به نظر میرسد وینتوانسته در این بخش در جایگاه یک معلم اخلاق قرار گیرد و در جهت ارتقا شان و کرامت انسانی گام بردارد .این مقاله با سعی در تبیین فضای اخلاقی حاکم بر بحث زنان در این سه اثر غزالی ،می کوشد ناهماهنگیموجود میان محتوای کتاب با مدعای آن یعنی تعلیم اخلاق را اشکار کند واز این رهگذر خواننده را متوجه پارادوکس اخلاقی این متون بنماید