سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش منطقه ای اخلاق اجتماعی از منظر قرآن و عترت

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شعبانعلی خان صنمی – استادیار و عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی قم
فاطمه خان صنمی – دانشجوی ارشد کلام و عقاید، دانشکده علوم حدیث قم

چکیده:

تردیدی وجود ندارد که در اسلام تکالیف فردی و جمعی وجود دارد، و فرد به همان میزان مورد عنایت است که جامعه مورد توجهقرارگرفته است. اما از آنجا که اجتماع چیزی جز فراهم آمدن افراد نیست و نیز مخاطب اکثر دستورات اخلاقی و رفتاری اسلام فرد است، اهمیت افراد درشکل گیری هنجارها و یا ناهنجاری های اجتماعی آشکار می شود. قرآن کریم خامعه مومنان را سالم و صالح می خواهد و برای سلامت اجتماع راهکارهای معرفتی و کاربردی معرفی می کند اما معتقد است که دستیابی به صلاح جامعه از رهگذر افراد امکان پذیر است. اجتماع صالح از افراد شایسته و اجتماع فاسد از افراد ناصالح تشکیل می گردد. از این رو مهم ترین توجه اسلام به تهذیب نفس و اخلاق فردی است که اجتماع نیز به تبع صلاح افراد صالح و شایسته خواهد شد. این پژوهش جامعه اخلاقی مورد انتظار خداوند را که با تعبیر عباد الرحمان در سوره فرقان آمده توصیف کرده و مطالبه و انتظار قرآن کریم را از اجتماع اسلامی تبیین می کند.