سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

معصومه کوشکی – مدرس دانشگاه لرستان، دانشکده مهندسی، گروه عمران
بهمن فردوسی – کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی، شرکت ساختمانی بناسازان تابان
بهرام فردوسی – کارشناسی ارشد مهندسی آب، شرکت ساختمانی بناسازان تابان

چکیده:

هر سیستم انتقال و توریع آب باید به گونه ای طراحی و اجرا شود که بتواند ن یاز آبی مصرف کنندگان را با فشار کاف ی در تمام دوران طرح تأمین کند. در دوره هایی پس از احداث و بهره برداری از شبکه، به علت گسترش منطقه شهر ی و نیاز مشترکین، شبکه آبرسانی باید ارتقاء و گسترش یابد. در زمان بهره برداری از شبکه به علت افزا یش وظایف سیستم، جوابگویی نیازهای اضافی و یاتغییر در زبری لوله ها مشخصات شبکه ها ی توزیع آب تغییر می کند. در این پژوهش به بحث مربوط به ارتقاء و توسعه شبکه آبرسانی با حفظ فشار موجود در شبکه پرداخته شده است . روند انجام پژوهش بد ین گونه است که ابتدا ضرا یب زبر ی موجود شبکه واسنجی می شود. انجام واسنجی به صورت مسأله معکوس از اندازه گ یری پارامترهای خروجی مدل هیدرولیکی( فشار)، تخمینزده می شوند و در مدل معکوس پ یشنهادی در این تحقیق، هیدرولیک و الگوریتم بهینه یابی ژنتیک در یک پروسه تکراری به هممتصل می شوند و تا رس یدن به حداقل تابع هدف تکرارها ادامه دارند . سپس مدل توسعه و گسترش م ی یابد به علت گسترش شبکه، فشار در تما م نقاط شبکه کاهش م ی یابد در راستا ی افزا یش فشار شبکه چند ین روش ازجمله به ینه کردن هد مخزن، به ینه کردن قطر و طول لوله های جدید و کارگذاری پمپ باهد و دبی بهینه ارائه گردید و در بهینه یابی این موارد نیز از روش مساله معکوس و از الگوریتم ژنتیک استفاده شده است در نهایت نتیجه گردید که بهینه کردن قطر و طول لوله های جدید تاثیری در فشار قسمت های قدیمی شبکه نداشته و تنها راه حل افزا یش هد کل ی مخزن و ی ا افزودن پمپ با هد و دب ی بهینه به س یستم شبکه آبرسان ی م ی باشد و با توجه به مسائل اقتصادی و مشکلات اجرایی افزایش هد مخزن، بهترین و با صرفه ترین روش استفاده از پمپ با هد و دبی بهینه می باشد