سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حسن نظیفی – کارشناس ارشد ترویج و آموزش کشاورزی سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل
اصغر باقری – استاد یار دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

دشت مغان یکی از قطب های مهم کشاورزی کشور می باشد. ذرت از جمله محصولات اساسی و استراتژیک این دشت می باشد به طوری که بیش از ۹۰ درصد بذر ذرت مورد نیاز کشور در این دشت تولید می شود. عدم پذیرش فن آوری های مناسب ذرت به عدم دخالت کشاورزان ذرت کار در فرایند چند مرحله ای تحقیقات در این زمینه و نا آشنایی آنان با این فرایند نسبت داده می شود. در این راستا و به منظور توسعه فن آوری مناسب و مشارکت مستقیم کشاورزان ذرت کار همراه با محققین و مروجین در طراحی، اجرا و ارزشیابی فعالیتهای تحقیقاتی از رهیافت PTD در دشت مغان استفاده به عمل آمد. در این تحقیق با استفاده از رهیافت تحقیق مشارکتی کیفی به بررسی میزان پذیرش فن آوری های ذرت در بین کشاورزان شرکت کننده پرداخته شد. در این مقاله ضمن معرفی توسعه مشارکتی فن آوری به عنوان رویکرد مناسب برای توسعه و پذیرش فن آوری های نوین به بررسی اثرات PTD در بین ذرت کاران دشت مغان پرداخته شده و توصیه هایی در این خصوص ارائه گردید.