سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

زهرا مرادپور – دانشجوی کارشناسی جغرافیاوبرنامه ریزی روستایی،گروه جغرافیا، دانشگاه

چکیده:

توجه به روستاها و شناخت ویژگی های آنها از اهمیت بسزایی برخورداراست.یکی از جمله مسائلی که در مطالعه روستا باید در نظرگرفته شود بافت مسکونی روستاست که با شناخت آن میتوانیم از قابلیت های روستا آگاهی یابیم. جهات توسعه ی بافت فیزیکی روستا از مسائلی است که کمتر به آن توجه شده است .در مقاله حاضر با استفاده از نتایج آمارگیری مسکن روستایی سال ۱۳۷۸ به بررسیوضعیت و جهت های توسعه روستاهای کشور و ارتباط آن با موقعیت اراضی کشاورزی پرداخته شده است. با مطالعه جمعیت بخش روستایی کشورو سیر نزولی آن از سال ۷۵ تا ۸۵ ،میتوان به عدم همبستگی مثبت توسعه فیزیکی روستاهای کشور و جمعیت ساکن در آن دست یافت.نتایج مطالعات نشان دهنده این است که بیشتر روستاهای کشور فاقد توسعه فیزیکی هستند واز آن تعداد از روستاهای کشور که توسعه فیزیکی دارند ،بیشترین درصد مربوط به توسعه به سمت اراضی زراعی می باشد.این مسئله نگران کننده است و باید روند توسعه مدیریت شود تا مانع از تخریب آنها گردد.