مقاله توسعه شهری مبتنی بر ترکیب کاربری ها؛ مروری بر ادبیات دانشگاهی آن در ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در پژوهش و برنامه ریزی شهری از صفحه ۲۳ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: توسعه شهری مبتنی بر ترکیب کاربری ها؛ مروری بر ادبیات دانشگاهی آن در ایران
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترکیب کاربری های شهری
مقاله نوشهرگرایی
مقاله اختلاط کاربری
مقاله نوشهرسازی
مقاله رشد هوشمند شهری
مقاله برنامه ریزی شهری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرجام رسول
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمانی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: تولایی سیمین
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعیان مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: موحد علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توسعه شهری مبتنی بر ترکیب کاربری ها دو سه دهه ای است که به یکی از مهمترین پارادایم های برنامه ریزی شهری در کشورهای آمریکای شمالی و اروپایی تبدیل شده است. این رویکرد از بین مفاهیم جدید توسعه شهری نظیر نوشهرگرایی، توسعه پایدار، ارتقاء رقابت پذیری کاربری های شهری و رشد هوشمند شهری، تولید شده است. با نگاهی به طرح های توسعه شهری که برای بسیاری از شهرهای کشور به ویژه کلان شهرها تهیه شده است می توان اذعان نمود که تبیین نظری و متدولوژیک این پارادایم در ادبیات دانشگاهی توسعه شهری ایران بسیار کمرنگ بوده است. همین موضوع، با هدف مشخص نمودن جایگاه رویکرد مذکور در ادبیات برنامه ریزی و توسعه شهری کشور و تبیین زمینه های بومی سازی آن، مبنای مساله شناسی این مقاله را تشکیل داده است. برای این منظور اجزاء و محتوای ۱۳۵ مقاله فارسی که در زمینه برنامه ریزی و توسعه شهری تهیه و به چاپ رسیده اند، از طریق روش تحقیق توصیفى – تحلیل محتوا و به کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که جایگاه رویکرد جدید ترکیب کاربری های شهری در ادبیات دانشگاهی ایران بسیار نوپاست و به تازگی در کانون توجهات قرار گرفته است. همچنین پژوهشگران و گروه های درگیر در مسائل برنامه ریزی و توسعه شهری، تاکنون سهم متفاوت اما ناچیزی در توسعه ادبیات این رویکرد در داخل داشته اند و بیشترین سهم در این خصوص مربوط به پژوهشگران شهرساز و بعد جغرافی دانان بوده است. تحلیل محتوای مقالات به روشنی آشکار ساخت که بیشتر پژوهشگران اگرچه به طور مستقیم به مباحث مربوط به رویکرد توسعه شهری مبتنی بر اختلاط کاربری نپرداخته اند اما از لابلای مطالب آنها می توان ضرورت به کارگیری رویکرد توسعه مذکور را در نظام برنامه ریزی و توسعه شهری کشور پیدا نمود.