سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سمانه مسیبی – دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه جغرافیا دانشگاه اصفهان
محمد مسیبی – استادیار موسسه آموزش عالی دانش پژوهان

چکیده:

امنیت زیست محیطی عبارت است از ارتقا سلامت انسان از طریق استفاده بهینه از منابع طبیعی زمین و عملکردهای آن بهترین روش دستیابی به عامل مذکور به حداکثر رساندن کلیه فواید طولانی مدت اکوسیستمهای طبیعی از طریق بهره برداری عقلایی و بهینه از آنهاست امنیت زیست محیطی یک عنصر لاینفک از امنیت انسان محسوب می شود و با امنیت اقتصادی واجتماعی درا رتباط است منابع زیستی به مثابه سرمایه هایی است که حفاظت از آنها به معنی پاسداشت سرمایه های انسانی و اجتماعی است محیط زیست در حوضه میانی زاینده رود که شهر زیبا و تاریخی اصفهان با مواریث گرانقدر انسانی را دربرگرفته است طی چند دهه اخیر با رشد شتابان جمعیتی و کالبدی تحت تاثیر تمرکز شدید صنایع وسایل حمل و نقل وسایل خانگی و واحدهای خدماتی از کیفیت پایین برخوردار است و انواع آلاینده ها براین محیط تحمیل می گردد. اینم قاله با این فرضیه تهیه گردیده است که توسعه شهر اصفهان بدون توجه به ملاحظات زیست محیطی درمعرض تغییرات محیطی گسترده ای واقع شده است و ادامه این روند بحرانهای زیست محیطی غیرقابل اجتنابی را تجربه نموده و اکوسیستمهای طبیعی آن ناپایدار و دگرگون خواهند شد که نتیجه آن کاهش مطلوبیت محیط زیست وعدم دستیابی به توسعه پایدار انسانی است.