سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مریم حسین محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی
داریوش حیاتی – عضو هیئت علمی بخش ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

در عصر حاضر گردشگری و اقتصاد توریسم در حال تبدیل شدن به یکی از اصلی ترین ارکان اقتصادی جهان نخستین صنعت پردرآمد دنیا و یکی از ارکان توسعه پایدار می باشد توریسم اشکال مختلفی دارد که اکنون شکلی نوین از توریسم با عنوان توریسم روستایی با هدف توسعه پایدار جوامع محلی درنواحی روستایی بعنوان ابزاری جهتتوسعه اقتصادی و اجتماعی و یکی از مهمترین مشاغل مدرن در مناطق روستایی تجسم یافته است که با تاثیر گذاری در سه بعد پایداری و اقتصادی اجتماعی و محیطی ضمن جلب مشارکت جوامع محلی درتوسعه اقتصاد ملی با پتانسیل حفظ و حمایت از منابع طبیعی و محیط زیست باعث پایداری محیطی می شود در بعد اقتصادی گامی جهت کاهش فقر با توسعه مراکز اشتغال کوچک افزایش و تغییر شکل منابع در معرض خطر به سمت منابع پربازده و همراه با سودمندی و توزیع درآمد برمی دارد و در بعد اجتماعی نیز باعث کارآفرینی و جلوگیری از مهاجرت ارتباطات بیشتر روستائیان با سایر جوامع و فرهنگهای متنوع و شناساندن هویت محلی و رفاه و نهایتا ایجاد توسعه پایدار روستایی می گردد. امروزه نه تنها کشورها ی پیشرفته ای چون آمریکا اتریش، ایتالیا، انگلیس، آلمان و فرانسه، سوئد، دانمارک و اسپانیا منافع زیادی از این راه کسب نموده اند بلکه تجربه کشورهایی چون تایلند، تایوان چین، مکزیک ، نپال، سنگال، مالزی و غیره نشان می دهد که این شکل از توریسم منافعی زیادی را به همراه داشته و باعث توسعه جوامع روستایی گردیده است زیرا جریان سرمایه شهری به سادگی به روستا صورت میگیرد.