سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا مهین روستا – استادیاردانشگاه زنجان
سیدامیر میرموید – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشگاه زنجان

چکیده:

جابجایی های ناشی از توسعه گسلش در خاک یکی از مهمترین عوامل اسیب و تخریب سازه ها در زمان زلزله می باشد در زلزله های اخیر کشورمان و همینطور در سایر نقاط جهان مثل زلزله های ترکیه و تایوان نشانه های گوناگونی از پدیده گسلش سطحی مشاهده شد. که اثرات مختلفی برسازه ها داشت در برخی موارد نه تنها سازه ها در مقابل این پدیده پایداری خود را حفظ کردند بلکه سبب انحراف مسیر توسعه گسلش نیز گردیدند. در بعضی موارد نیز بخاطر ویژگی انعطاف پذیری اگرچه سازه ها دچار اسیب شدند ولی در نهایت پایدار باقی ماندند و سازه های بسیاری نیز به کلی تخریب شدند. مشاهده این رفتار های مختلف ضرورت تبیین ایین نامه طراحی لرزه ای جامعی که در آن علاوه بر ویژگی های سازه ای فاصله مناسبی نیز به عنوان عقب نشینی سازه ها از مسیر ظهور گسل بر سطح زمین مشخص شده باشد را بیش از پیش اشکار ساخت.