سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

فاطمه عسگریان دهکردی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه کشاورزی و منا
بهمن خسروی پور –

چکیده:

کشور ایران، کشور جوانی است و توجه به قشر جوان بسیار حائز اهمیت است، امروزه تعداد زیادی از جوانان کشو ر شامل دانش آموختگان دانشگاهی است که اکثرا آن ها با مشکل بیکاری روبرو هستند . در گذشته نه چندان دور دولت خود را موظف به استخدام آن ها می دانست ولی با توجه به محدود شدن میزان استخدام توجه برنامه ریزان بر ایجاد زمینه هایی در زمینه خود اشتغالی و کارآفرینی دانش آموختگان دانشگاهی معطوف شد و دولت در این میان تنها نقش تسهیلگر را بر عهده گرفت. هیچ ارگان و سازمانی به تنهایی نمی تواند این کار را انجام دهد و با هماهنگی و رضایت منسجم همه سازمان ها و ارگان ها باشد . باید در نظر داشت که تمامی سازمان های خصوصی و دولتی در این امر مشارکت داشته باشند . در حال حاضر بیشترین دانش آموختگان از رشته های کشاو رزی هستند و بیشترین میزان بیکاری هم شامل این دانش آموختگان می باشد . با توجه به این موارد امروزه توانا سازی دانشجویان و آماده ساختن آن ها برای ایجاد کسب و کار جدید نیاز به آموزش در زمینه های گوناگون و متفاوت را بیش از پیش آشکار می سازد ، این نوع مهارت ها باید در نظام آموزش عالی کشاورزی به طور عام و در نظام عالی کشاورزی به طور خاص صورت پذیرد . که این موضوع باید همراه با تغییرات اثر بخش در برنامه های آموزشی همه ی سطوح آموزشی صورت پذیرد تا دانشجویان پس از فارغ التحصیلی با استفاده از این آموزش های ضروری که در طول دوران تحصیل آموخته اند به انجام اموری در راستای ایجاد حرفه ای بپردازند. این نوع آموزش ها در طول دوران تحصیل باید تخصصی، و همگام با مهارت های کسب شده در دروس تخصصی و تئوری آنان باشد و البته نباید فراموش کرد که علاوه بر این موارد نباید از توجه به نیازهای بازار، خلاقیت و ابتکار هم دوری جست