سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین کنفرانس پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بهناز دهرازما – استادیار دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود
مرتضی رحیمی – کارشناس ارشد زمین شناسی زیست محیطی، شرکت مهد زمین شاهوار
احمد خدادادی دربان – دانشیار دانشکده معدن، دانشگاه تربیت مدرس تهران.
فرج اله فردوست – استادیار دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود.

چکیده:

یکی از مهمترین مشکلات زیست محیطی جهان، آلودگی منابع آب با فلزات سنگین می باشد. معدنکاری ذغالسنگ از جمله مواردی است که می تواند به طرق مختلف فلزات سنگین رابه محیط آزاد نموده و آلودگی شدید سفره های آب زیر زمینی را به وجود آورد. در هنگام استخراج ذغالسنگ و همگام با تغییرات فیزیکو شیمیایی که در ذغالسن گها و سنگ های همراه با آن، در اثر هوازدگی صورت می گیرد، عناصر موجود در آنها نیز آزاد شده و با توجه به ویژگ یهای ژئوشیمیایی خود پراکنده می شوند. در این پژوهش که با حمایت مالی سازمان آب منطقه ای سمنان انجام شد، پراکندگی ژئوشیمیایی و گسترش عناصر ، ، ، و در محدوده معدنی ذغالسنگ طزره واقع در ۷۰ شمال غرب شاهرود مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهند که با توجه به تفاوت در پتانسیل یونی عناصر و محیط، انجام فعالیت های معدنی باعث افزایش غلظت گوگرد تا ۹۵۰ % در آب زیرزمینی شده است. این فعالیت ها به ترتیب باعث افزایش غلظت عناصر گوگرد، آهن، باریم، منگنز و استرانسیم از۴۰۰، ۱۹۲۰۰ ، ۱۱۲ ، ۴۰۸ ، ۱۷۷ در خاک های مناطق بالا دست به ۴۲۰۰ ، ۴۰۰۰۰ ، ۲۳۸ ، ۷۸۵ و ۲۳۷ درخاک پایین دست منطقه معدنکاری شده است. همچنین معدنکاری باعث ۴۲۵ % افزایش در غلظت استرانسیم در آب پایین دست شده است