سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمید تابلی – استادیار دانشگاه پیام نورکرمان
مهدی جمشیدی گوهرریزی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

رشد و توسعه اقتصادی مناطق یک کشور یکی از مهمترین مباحث اقتصاد منطقهای در دهههای اخیر محسوب میشود به نحوی که بررسی رشد وتوسعه مناطق به عنوان یکی از اهداف مهم دولتهای محلی مورد توجه قرار گرفته است. با مروری بر اقتصاد مناطق مختلف، مشخص میشود که برخی مناطق نسبت به مناطق دیگر دارای عملکرد اقتصادی بهتری هستند و در مقایسه با میانگین کشور، رشد اقتصادی بالاتری دارند. واقعیتهای موجود در ایران نشاندهنده آن است که در مناطق مختلف کشور نابرابریهایی در امر تولید وجود دارد. لذا در این مقاله ابتدا نگاهی به جمعیت استان های کشور داشته ایم و بعد روند تولید ناخالص داخلی استانها (در سالهای ۷۹ و ۸۳ ) و سهم آن ها از تولید ناخالص داخلی کشور موردبررسی قرار داده ایم. سپس وضعیت تولید ناخالص داخلی استان ها به نسبت جمعیت آن ها مقایسه شده است و توانمندی هر استان با پتانسیل جمعیتی آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است که در نهایت مشخص گردیده است که به دلیل عدم توزیع عادلانه و تخصیص بهینه منابع وامکانات شرایط بعضی از استان ها نابسامان است در حالی که در استان هایی مانند تهران به دلیل تمرکز بیش از حد امکانات از وضعیت بسیارمناسب تری برخوردارند. لذا جهت گیری سرمایه گذاری ها در استان ها بایستی متناسب با پتانسیل جمعیتی آنان و به بخش هایی که مزیت نسبی دارند صورت پذیرد تا گامی همه جانبه جهت کارآفرینی و اشتغال در راستای جهاد اقتصادی کشور برداشته شود.