مقاله توان ترسیب کربن خاک در انواع کاربری اراضی اکوسیستم (مطالعه موردی: حوزه آبخیز میدان اسفراین) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در اکوسیستم های طبیعی ایران از صفحه ۱۰۰ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: توان ترسیب کربن خاک در انواع کاربری اراضی اکوسیستم (مطالعه موردی: حوزه آبخیز میدان اسفراین)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغییر اقلیم
مقاله لاشبرگ
مقاله دیمزار یکساله
مقاله مرتع دست کاشت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: جوادی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ترسیب کربن زیستی، شامل جذب و ذخیره کربن اضافی اتمسفری در اکوسیستم های خشکی، بهترین روش جهت کاهش تبعات تغییر اقلیم می باشد. مخزن عمده ذخیره کربن در اکوسیستم های طبیعی، خاک است. لاشبرگ نیز بعنوان یکی از راه های ورود کربن آلی به خاک، بعنوان ذخیره آتی خاک در نظر گرفته می شود، لذا ترسیب کربن در اکوسیستم های خشکی شامل ذخیره فعلی خاک و کربن لاشبرگ می باشد. نوع کاربری اراضی و مدیریت آنها، مهم ترین عامل در توان ترسیب کربن خاک اکوسیستم است. به منظور مقایسه توان کل ترسیب پایدار کربن سه نوع کاربری اراضی در حوزه آبخیز «میدان» شامل اکوسیستم های مرتع طبیعی، دیم زارهای کشت یکساله و مرتع دست کاشت یونجه، انتخاب و سپس در هر اکوسیستم اقدام به نمونه برداری و اندازه گیری کربن آلی خاک و لاشبرگ در واحد سطح گردید. تجزیه واریانس میانگین داده های سه تیمار مورد مطالعه و مقایسه آنها با آزمون دانکن نشان داد، بیشترین ترسیب کربن در خاک اکوسیستم مرتع طبیعی بمیزان ۴۴٫۱۴ تن در هکتار رخ داد. همچنین تبدیل دیم زارهای کم بازده به مرتع دست کاشت باعث افزایش معنی دار کربن خاک از ۲۶٫۴۷ به ۴۰٫۹۵ تن در هکتار گردید، به طوری که ترسیب کربن خاک مرتع دست کاشت با میزان آن در مرتع طبیعی اختلاف معنی داری وجود ندارد.