سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش جامعه ایمن شهر تهران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

شهناز طباطبایی – استادیار دانشکده سلامت، ایمنی و محیط زیست دانشگاه علوم پزشکی شهید به
سیمین حسینیان – استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهراء (س)

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش های آماده سازی شغلی و کسب و کار بر توانمند سازی شهروندان زن جویای کار تهرانی انجام شده است. با توجه به اینکه توانمند سازی یکی از مهمترین ویژگی هایی است که می تواند بر اشتغالزایی مؤثر واقع شود، از این رو، تحقیق حاضر در این راستا صورت گرفته و با ارائه آموزش آماده سازی شغلی و کسب و کار در صدد است تا تأثیرات آن را در توانمندسازی شهروندان زن جویای کار تهرانی تعیین نماید. جامعه آماری تحقیق شامل ۱۴۰۰۰ نفر است که ۱۰ درصد آن یعنی ۱۴۰۰ نفر به عنوان گروه نمونه اولیه در نظر گرفته شد، سپس ۷۰۰ نفر از بین آن ها به طور تصادفی از شمال، جنوب، شرق و غرب شهر تهران انتخاب شدند و پیش آزمون برای آن ها اجر شد،۳۵۰ نفر که پایین ترین نمرات را در آمادگی شغلی و مهارت های کسب و کار بدست آوردند به عنوان گروه نمونه تحقیق (۱۷۵ نفر بعنوان گروه آزمایشی و ۱۷۵ نفر بعنوان گروه کنترل) در نظر گرفته شدند. ابزار تحقیق شامل چهار پرسشنامه محقق ساخته به نام های: ۱) اطلاعات فردی- شغلی؛ ۲) آماده سازی شغلی؛ ۳) مهارت های کسب و کار (دارای چهار زیر مقیاس انگیزه پیشرفت؛ ارزیابی عادات کاری, گرایش های کارآفرینی؛ و تمایلات کسب و کار)؛ ۴) توانمندسازی (با سه زیر مقیاس فردی، اجتماعی و اقتصادی) می باشد. روش های آماری بکار گرفته شده آزمون t همبسته، t مستقل و MANCOVA است. یافته های پژوهش نشان می دهد آموزش آماده سازی شغلی و کسب و کر بر توانمند سازی شهروندان زن جویای کار (در گروه آزمایش) مؤثر بوده و منجر به افزایش توانمندی آن ها (a=0/01 ) شده است. علاوه بر این ، مشخص گردید که در پیش آزمون تفاوت چندانی بین دو گروه (آزمایش و کنترل) مشاهده نمی شود، ولی در پس آزمون نمرات گروه آزمایش بالاتر از نمرات گروه کنترل (a=0/01) می باشد که این امر در نتیجه ارائه آموزش مهارتهای شغلی و کسب و کار است. بنابراین، نتیجه گیری می شود آموزش آماده سازی شغلی و کسب و کار بر توانمند سازی شهروندان زن جویای کار تهرانی مؤثر است و باعث افزایش توانمندی آنها در ابعاد فردی، اجتماعی و اقتصادی می شود. از این رو، توسعه و ترویج اینگونه برنامه های آموزشی برای شهروندان زن جویای کار توصیه می گردد و در تحقیقات بعدی پیشنهاد می شود که اثرات این برنامه های آموزشی بر توانمند سازی شهروندان مرد جویای کار تهرانی نیز مورد بررسی قرار گیرد.