سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیر ثامنی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری
ناصر براتی – دکتری شهرسازی

چکیده:

ایران به عنوان کشوری با حدود ۱٫۶۴ کیلومتر مربع وسعت، ۷۴ میلیوننفر جمعیت وحدود ۱۱۰۰شهر از جمله کشورهایی است که از قدمت بیشتری در امر برنامه ریزی شهری و منطقه ای در میان کشورهای در حالتوسعه برخوردار است اما با این حال عدم تعادلهای چشمگیر منطقه ای ناهماهنگی های بین بخشی رشد غول آسای پایتخت ناکارآمدی شبکه زیرساختی کشور و …. ضرورت توجه جدی به سرزمین و اتفاقاتی که در آن عرصه می افتاد را الزامی نموده بود. یکی از مهمترین راهکارهای ایجاد توازن و آمایش سرزمینی توجه به نقش و جایگاه شهرهای کوچک در نظام شهرنشینی کشور و توسعه و توانمندسازی آن ها است توسعه و توانمندسازی شهرهای کوچک موجب ایجاد تعادل در توزیع فضایی جمعیت شهری در پهنه سرزمینی کاهشمهاجرت به کلانشهرها بهره گیری بهتر و کاراتر از ظرفیتهای سرزمینی و درن هایت نیل به توسعه پایدار و پیشرفت اقتصاد ملی خواهد شد. این توانمندسازی اگر برمبنای ظرفیت ها و توانش های بومی هویتی بوده و برخاسته از بطن ویژگیهای اقتصادی اجتماعی فرهنگی و زیست محیطی آن محل باشد می تواند موجب ارتقا وضعیت موجود شده و پایداری توسعه را در پی داشته باشد