سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی سلطانی – استادیار رشته شهرسازی دانشگاه شیراز
سمانه شریعتی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه شیراز

چکیده:

از جمله پیامدهای گسترش لجام گسیخته ی شهرها دردهه های اخیر الحاق روستاها و سکونت گاه های پیرامون به شهرها است شهر اصفهان نیز به دلیل استقرار در موقعیت جغرافیایی مناسب همواره با پدیده ی فضایی فوق همراه بودهاست و بخشی از رشد کالبدی این شهر ناشی از الحاق روستاهای همجوار به آن بوده است که دربرخی موارد عدم توانایی بافت های مذکور جهت پاسخ گویی به نیازهای ساکنین منجر به ظهور شکل جدیدی از حاشیه نشینی شده است با الحاق روستای کلم خوران به شهر اصفهان و پذیرش کارکرد جدید روستایی – شهری نظام ساختاری و عملکرد این دو سکونت گاه در ابعاد مختلف دچار تغییر و تحول گردیده است در واقع تحمیل نقش ها و کارکردهای جدید از سوی شهر اصفهان به فضاهای پیرامونی از جمله روستای کلم خوران منجر به شکل گیری و بروز نابسامانی هایی در عرصه های اجتماعی اقتصادی و کالبدی و … شده و بخش زیادی از زمان و سرمایه مدیریت شهری را به چالش طلبیده است.