سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شیرین احمدی – دانشگاه تبریز، دانشکده شیمی، آزمایشگاه کامپوزیتهای پلیمری
علی اولاد – دانشگاه تبریز، دانشکده شیمی، آزمایشگاه کامپوزیتهای پلیمری
هالی رسولی – دانشگاه تبریز، دانشکده شیمی، آزمایشگاه کامپوزیتهای پلیمری
زینب رمضانی – دانشگاه تبریز، دانشکده شیمی، آزمایشگاه کامپوزیتهای پلیمری

چکیده:

الحاق شبکه پلیمر به میزبانهای معدنی از موضوعات جالبی است که در دهه های اخیر به آن توجه زیادی شده است. زئولیت ها یکی از این میزبانهای معدنی هستند که سطح باردار منفی آنها در تعادل با کاتیونهای مبادله شونده می باشد و در فرآیندهای تبادل یون به عنوان مواد جاذب برای حذف فلزات سنگین استفاده می شوند. زئولیت ها ظرفیت تبادل یون بالائی داشته، ارزان قیمت بوده و به وفور در طبیعت یافت می شوند . پلی پیرول و مشتقات آن جزو معروفترین پلیمرهای الکتروفعال هادی هستند که هم به طریق شیمیائی و هم الکتروشیمیائی در حلالهای آبی و آلی قابل سنتز می باشند. پلیمریزاسیون پیرول در کانالهای زئولیت خواص بهتری به زئولیت خواهد داد و مانع تراکم خودبخودی پلیمر خواهد شد. در این کار پژوهشی، پلی پیرول به طریق شیمیائی درون منافذ زئولیت طبیعی، کلینوپتیلولیت سنتز شده است. کامپوزیت تهیه شده از پلی پیرول/ کلینوپتیلولیت و کلینوپتیلولیت/ آهن به عنوان جاذب برای حذف کروم از آب استفاده می شوند. آزمایشات حذف کروم در نمونه های با غلظت متغیر ۵۰ – ۱ یلی گرم در لیتر انجام شده است. نتایج تحقیقات نشان می دهد که کامپوزیت پلی پیرول/ کلینوپتیلولیت موفقتر از کلینوپتیلولیت تیمار شده با کلرید آهن در حذف کروم عمل کرده است.