سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش بیوانرژی ایران (بیوماس و بیوگاز)

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نسیم اسلامی زاده – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، دانشکده فنی و مهندسی، شاهرود، ایرا
پرویز درویشی – دانشگاه یاسوج، دانشکده فنی و مهندسی، یاسوج، ایران
احسان حسنی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، دانشکده فنی و مهندسی، شاهرود، ایرا
محسن نجارزاده – دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، دانشکده فنی و مهندسی، شاهرود، ایرا

چکیده:

یکی از مناسب ترین سوخت های جایگزین برای محصولات نفتی، الکل معمولی یا اتانول است که می توان آن را از تخمیر مواد قندی بدست آورد که به آن بیو اتانول گویند. مهمترین روش برای تولید اتانول، تجزیه سلولز به واحدهای کوچکتر و تخمیر آنها به اتانول می باشد. همچنین مهمترین روش برای شکستن پیوندها میان واحدهای سلولز و تجزیه آن به گلوکز هیدرولیز آنزیم آن توسط آنزیم های سلولاز می باشد. در این مقاله نحوه تثبیت آنزیم سلولاز را بر روی یک پلیمر طبیعی بنام کیتوسان، که یک موکوپلی ساکاریدیون که به وفور در اسکلت ‌خارجی بندپایان، حشرات و همچنین در گیاهان یافت می‌شود در مقیاس دانه ای مورد بررسی قرار می دهیم و به جای اصلاح بر روی آنزیم، اصلاح را توسط مالئیک انیدرید بر روی پلی وینیل الکل انجام می دهیم. در این حالت بعد از تثبیت آنزیم بر روی دانه های کیتوسان پوشیده از پلی وینیل الکل اصلاح شده، آنزیم سلولاز پایداری بهتری نسبت به دما و PH از خود نشان می دهد و فعالیت سلولاز تثبیت شده توسط الکتروموتور حدود ۶۵% بیشتر از سلولاز آزاد می باشد و بازده Loading با مقادیر مختلف آنزیم که بین ۵/۲-۱۰ تغییر می کند. مزیت مهم دیگر این روش نسبت به آنزیم آزاد عملکرد چندین باره آنها در مدت زمان های طولانی چه در سیستم ها پیوسته و چه در سیستم های ناپیوسته می توان دانست.