سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی عملیات حرارتی مواد

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن شاطریان – گروه مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه فردوسی مشهد ایران
حسین بیگی –
حسین وفایی نژاد –
سیدعبدالکریم سجادی –

چکیده:

فولادهای ابزارگرمکار H13 1.2344 به دلیل خواص بسیارمناسب همچون تافنس و استحکام دما بالایشان یکی ازمناسب ترین و پرکاربردترین فولادهای مورد استفاده به عنوان قالبهای آهنگری گرم می باشند دراین مقاله به منظور بهینه سازی فرایند عملیات حرارتی این فولادها سیکلهای عملیات حرارتی با سه دمای تمپر ۶۰۰ و ۵۷۰ و ۶۳۰ درجه سانتیگراد جهت رسیدن به مقادیرسختی و انژی ضربه های مختلف طراحی شده است آنالیز های ریزساختاری بوسیله میکروسکوپ نوری مجهز به دوربین دیجیتال و آنالیزگرتصویری MIP سختی سنجی به روش ویکرز و راکول C و همچنین تعیین انرژی ضربه بوسیله تست ضربه شارپی انجام شده اند نتایج نشان میدهد که با افزایش دمای تمپر سختی نمونه ها کاهش و انرژی ضربه انها افزایش می یابد این رفتار را میتوان به دلیل افزایش تشکیل رسوبهای کاربیدی ریزدرزمینه توجیه نمود براین اساس مناسب ترین سیکل عملیات حرارتی برای این فولاد عبارت است از آستنیته کردن دردمای ۱۰۲۰ درجه به مدت ۳۰ دقیقه کوئنچ درروغن و سپس ۳ مرحله تمپرشدن دردمای ۵۷۰ درجه دراین حالت متوسط سختی ۵۳HRC و متوسط انرژی ضربه ۱۳۰ ژول محاسبه شده اند.