سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی دانشجویی بیوتکنولوژی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

وحید جهانبخش – دانشجوی دوره دکتری بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه فردو
حمید روحانی – اساتید گروه گیاه پزشکی ،دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
ماهرخ فلاحتی رستگار – اساتید گروه گیاه پزشکی ،دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
بهروز جعفرپور – اساتید گروه گیاه پزشکی ،دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

؛Polymyxa، تاکسونی از شاخه Plasmodiophoromycota، سلسله Protozoa و پارازیت اجباری داخل سلولی ریشه گیاهان آوندی است. تا کنون دو گونه از این جنس P.graminis و P.betae شناسایی شده است که ناقل بیماریهای ویروسی مخربی در چغندرقند و تیره غلات هستند. برای مطالعه ژنتیکی و فیلوژنی گونه P.betae ، تعداد۱۲۰ نمونه از خاک ۴۵ مزرعه چغندر قند نمونه‌برداری شد. در این نمونه ها، بذر چغندر قند رقم IC کاشته شد. پس از ۵ الی ۷ هفته، گیاهان از خاک خارج گردیدند. استخراج DNA کل ریشه چغندرقند، صورت گرفت و bp 463 از ژنوم P.betae شامل (ITS1, 5/8SrRNA, ITS2, 28SrRNA(partial، با استفاده از جفت آغازگرهای Pxfwd1/ITS4 تکثیر شد. بیست و دو جدایه از گونه فوق انتخاب و توالی DNA آن‌ها با ۵ توالی از بانک ژن مقایسه شد. براساس آنالیز فیلوژنتیک و محاسبه فاصله ژنتیکی جدایه‌های گونه مزبور در دو گروه قرار گرفتند. جدایه های مناطق مختلف استان های خراسان رضوی و شمالی در یک گروه و با شباهت ژنتیکی نزدیک به یکدیگر(با شاخه‌های کوچکتر) و جدایه‌های اروپایی در گروه جداگانه‌ای قرار گرفتند. نتایج این تحقیق نشان داد که توالی نوکلئوتیدی ITS2 و ۵٫۸S rRNA نسبت به ITS1 برای تفکیک ژنتیکی و فیلوژنی این گونه مناسب‌ترمی باشد.