سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زهرا ماشاالهی نژاد – زهرا ماشاالهی نژاد، کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی از دانشگاه فردوسی م

چکیده:

نظام طراحی، تدوین و اجرای برنامه درسی دوره آموزش عمومی ایران با چالش ها و آسیب های زیادی از نظر مفهوم برنامه درسی، طراحی و تدوین برنامه درسی روبروست. یکی از مهمترین چالشها و آسیب های این نظام، متمرکز بودن نظام طراحی و تدوین برنامه درسی و انعطاف نداشتن در برنامههای درسی است که برنامه ریزان، مدارس را ملزم به اجرای برنامه های درسی یکسان می کنند که این امر موجبات نابرابری بین دانش آموزان را فراهم می آورد. با توجه به اینکه تفاوت های فردی و شناختی، اقلیمی، منطقه ای، قومی و فرهنگی بین دانش آموزان در نواحی مختلف ایران زیاد است، بنابراین راهکاری که می تواند برای رفع این مشکل مناسب باشد، تمرکز زدایی از نظام آموزشی ایران می باشد. در این مقاله تلاش شده است، مفهوم تمرکز زدایی و تمرکز گرایی در حوزه برنامه درسی تبیین شده و سپس به اهداف تمرکز زدایی، سطوح عدم تمرکز و انواع عدم تمرکز اشاره شود.