سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

میرمحمد سیدکلان – کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه
شهروز بهنام – کارشناسی ارشد زبان انگلیسی (مدرس دانشگاه)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
صداقت صوری –

چکیده:

از آنجا که اصلاح نظام آموزشی کشور شامل : آموزش و پرورش ، آموزش فنی و حرفه ای ، آموزش عالی و کار آمد کردن آن برای تامین منابع انسانی مورد نیاز در جهت تحقیق اهداف چشم انداز یکی از اهداف چشم انداز ۲۰ ساله ایران اسلامی است.این اصلاح نیازمند تمرکز زدایی از مدیریت نظام آموزشی تا سال ۱۴۰۴ را طلب می نماید.از این رو در سالهای اخیر نیز سیاست های محوری کشور در بخش های مختلف بر ضرورت تمرکز زدایی تاکید کرده ، بحث ها و دیدگاه های متنوعی در این خصوص مطرح شده است.همچنین در میان سازمانها و نهادهای اجتماعی موثر بر توسعه ی پایدار اجتماعی ، مدیریت نظامهای آموزشی از جایگاه و نقشی منحصر به فرد برخوردار است.بدین لحاظ ، محقق با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی به گردآوری اطلاعات پرداخته است، اما بر اساس ماهیت و روش از نوع توصیفی می باشد.محقق ضمن تبیین تمرکز گرایی و تمرکز زدایی ، به ویژه در عرصه آموزش و پرورش ، به علل عمده انحراف از هدف اصلی تمرکز زدایی ، از جمله توجه بیش از حد به مسائل حاشیه ای آن نظیر مساول مالی ، اجرایی و مدیریتی اشاره کرده است که در پی آن استدلال و فهم درستی از هر دو نظام شده و با آنها می تواند به روند اصلاح مدیریت نظام اموزشی در سال ۱۴۰۴ یاری رساند.