سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعلی مرتضوی مهرآبادی – دانش آموخته کارشناسی ارشدطراحی شهری

چکیده:

چنانچه مشاهده میشود امروزه غالب خیابانهای کشورمان برای استفاده کنندگان پیاده از این فضاها محلهای ناامن زشت، غیرایمن، ناسالم، غیرانسانی ، پرسروصدا و پردغدغه تبدیل گشته است و در بیشتر موارد نقش خیابانها محدود به تامین دسترسی سواره شده ا ست علت اصلی بروز مشکلات فوق این است که به مرورزمان تغییر و تحولاتی در تعریف معنی و طرز استفاده از خیابان پدید آمده و عملکرد فضاهای تغییر یافته بدون اینکهدر فرم آن تغییر حاصل شده باشد دراین راستا تضادها تنگناها و بحرانهای موجود در استفاده از فضاهای خیابان خصوصا در مورد عابر پیاده ناشی از عدم تطبیق فضاهای موجود با الگوهای رفتاری گروه های استفاده کننده از این فضاهاست و به همین علت بین فضاهای موجود و نحوه استفاده از این فضاها تعارض اساسی وجود دارد ودرنتیجه تمایل استفاده کنندگان پیاده از فضای غالب خیابانهای کشور و درنتیجه تعاملات اجتماعی ناش ازآن بشدت کاهش پیدا کرده است. این مقاله بر آن است براساس موارد فوق و با روشی تحلیلی توصیفی ضمن شناخت صحیح الگوهای رفتاری با استفاده از فنون و ابزارهای معماری طراحی و برنامه ریزی شهری به بیان روشهایی در جهت افزایش هرچه بیشتر تعامل اجتماعی در فضای خیابان های امروزی بپردازد