سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

هدایت تیرگر – استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید باهنر کرمان
سجاد مرسلپور – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شهید باهنر کرمان
مرتضی اکبری مهنی – کارمند آموزش پرورش

چکیده:

در سال های اخیر، علاقه زیادی به تفکر انتقادی در روان شناسان و متخصصان تعلیم و تربیت به وجود آمده است. در ایننوع تفکر، سازندگی، عمق و همچنین ارزشیابی شواهد مشهود چشمگیر است. با وجود این در تعداد بسیار کمی ازمدارس، این نوع از تفکر به دانش آموزان آموخته می شود و بیشتر معلمان همچنان انتظار شنیدن یک پاسخدرست و تقلیدی را از دانش آموزان خود دارند. در بیشتر موارد، معلمان فقط به یادآوری، تعریف کردن، توضیف دادن وفهرست کردن توجه می کنند و کمتر به تحلیل، تفکر، ارزیابی، استنباط، ربط دادن، ترکیب کردن، انتقاد کردن وخلق کردن می پردازند. با توجه به اهمیت این مسأله، هدف مقاله حاضر بررسی ضرورت پرداختن به تفکر انتقادی درسازمان های آموزشی است.