سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش آسیب شناسی آموزش سازمانی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

هادی رمضانیان فهندری – دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

آموزش سازمانی به عنوان مهمترین راهبرد رشد و توسعه سازمانها همواره با آسیب های متعددی مواجه بوده است اما این بدان معنا نیست که این آسیبها جزء جدایی ناپذیر برنامه های آموزش سازمانی هستند. بلکه با بکارگیری راهکارهای مناسب می توان این آسیب ها را به حداقل رساند. یکی از مطلوب ترین این راهکارها استفاده از تفکر استراتژیک در برنامه ریزی های آموزشی است. در واقع تفکر استراتژیک فرایندی ذهنی است که با توجه به نوع نگاه مدیران آموزشی به برنامه ریزی استراتژیک و الگوی انتخابی آن ها در طراحی برنامه می تواند متفاوت شود. از این رو در این مقاله سعی شده است تا با تبیین مفهوم تفکر استراتژیک و آشکار سازی الگوهای انتخابی آن از سوی مدیران آموزشی نه تنها جایگاه آن در فرآیند برنامه ریزی های آموزشی مشخص شود، بلکه راهکارهایی برای بهبود آن جهت کاهش آسیب های آموزش سازمانی در سازمان ها ارائه گردد. این راهکارها در دو سطح فردی وسازمانی ارائه شده است، در سطح فردی این راهکارها عبارتند از: ارائه درکی کلی از سازمان و محیط آن، خلاقیت و ارائه چشم اندازی برای آینده و در سطح سازمانی حاکمیت گفتمان استراتژیک و بهره گیری از نبوغ و خلاقیت کارکنان و داشتن انگیزش درونی، که سازمان ها باید شرایط ویژه ای جهت پرورش آن ها ایجاد نمایند.