مقاله تفسیر فرازمانی از ازلیت خداوند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در جستارهای فلسفه دین از صفحه ۶۹ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: تفسیر فرازمانی از ازلیت خداوند
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صفت خداوند
مقاله ازلیت
مقاله ازلی گرایی
مقاله زمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعیدی مهر محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یکی از مباحث مهم در فلسفه دین معاصر غربی، مبحث ازلیت خداوند است. ازلیت خداوند در فلسفه یونان و قرون وسطی، عمدتا تفسیری فرازمانی داشت که بر اساس آن خداوند موجودی غیرزمان مند است و برای او در نظر گرفتن آغاز و انجام زمانی بی معناست. در نظر پاره ای از فیلسوفان عصر جدید، صفت ازلیت خداوند رنگ و بویی زمان مند می یابد و به این معنا تفسیر می شود که خدا در همه زمان ها بوده است و خواهد بود. با تاثیر گرفتن از این پیشینه تاریخی، ازلیت خداوند در فلسفه دین معاصر، دو تفسیر متفاوت داشته است که به زمانی گرایی (تفسیر زمان مند از ازلیت) و ازلی گرایی (تفسیر فرازمانی از ازلیت) معروف اند. به نظر می رسد که می توان با تامل در سرشت زمان و لوازم آن و نیز ژرف کاوی در پاره ای از دیگر صفات خداوند، همچون تغییرناپذیری، ادله ای را بر ادله ازلی گرایی سامان داد. همچنین، ایرادات وارد بر این تفسیر، همچون ایراد عدم انسجام مفهومی «موجود غیرزمان مند» یا ایراد مبتنی بر زمان مندبودن همه رخدادها، قابل پاسخ گویی اند. با این حال، معقولیت ازلی گرایی در گرو امکان ارائه تفسیری معقول از ارتباط موجود فرازمان با جهان زمان مند است.