سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جواد درویشی خاتونی – کارشناس ارشد رسوب شناسی، مدریت زمین شناسی دریایی، سازمان زمین شناسی ک
علی محمدی – دانشجوی دکتری زمین شناسی، دانشگاه صنعتی زوریخ ETH-Zurich سوئیس
راضیه لک – پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین شناسی و اآتشافات معدنی آشور

چکیده:

دریاچهی اورمیه بزرگترین دریاچهی فوق شور در جهان است آه در شمال غرب ایران، سرزمین آذربایجان واقع شده است آه یک حوضه بسته درون قاره ای مستقل است آه وسعتی حدود ۶٠٠٠ آیلومتر مربع با متوسط عمق ۶ متر دارد. بررسی هیدروشیمی آب دریاچه اورمیه با استفاده از داده های مربوط به سال های ٢٠٠٧ تا ٢٠١٢ و نمونه برداری آب در دوره مورد مطالعه انجام شد. در طول ۶ سال ١٢٠ نمونه آب مورد آنالیز قرار گرفت نتایج نشان داد آه تیپ شورابه دریاچه ارومیه بین سال های ٢٠٠٧ تا ٢٠١٠ تغییرات آمی یافته و این تغییرات برای سال ٢٠١١ بسیار زیاد است و در دوره های زمانی آوتاه مدت شاهد تغییرات بسیار زیادی در میزان آنیون ها و آاتیون ها هستیم. در سال ٢٠٠٧ تا ٢٠١٠ تیپ شورابه از نوع Na-Mg-Cl بوده است آه قابل مقایسه با دریاچه بزرگ نمک در امریکا می باشد.کلیه آب های وارده به دریاچه از نوع HCO3 << Ca+Mg می باشد. از سال ٢٠١١ با بالا رفتن تصاعدی میزان تبخیر به واسطه افزایش میزان شوری و دانسیته آب دریاچه، تیپ شورابه نیز تغییر آرده است. در سال ٢٠١١ و ۲۰۱۲ با افزایش میزان سدیم و آلرید محلول، و رسیدن به آستانه تبلور مستقیم هالیت از آب دریاچه با ته نشست نمک در آف و اطراف دریاچه میزان Na آاهش یافته و بواسطه آاهش میزان Na میزان منیزیم افزایش یافته است و تیپ شورابه از Na-Mg-Cl به Mg-Na-Cl تغییر یافته است.