سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی تربیت بدنی و علوم ورزشی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمود اصل محمدی زاده –
محسن قنبرزاده –
رحمان افسرده بخشایش –
سعید شاکریان –

چکیده:

هدف این مقاله بررسی اثر فعالیت فزاینده ی درمانده ساز در دو فصل (زمستان و بهار) بر بروز عارضه برونکواسپاسم ناشی از ورزش نوجوانان تمرین کرده و تمرین نکرده می باشد. ۲۰ نوجوان پسر ورزشکار بالای ۱۷ سال (گروه ورزشکار) و ۲۰ پسر نوجوان غیر ورزشکار با ویژگی مشابه بالای ۱۷ سال (گروه غیر ورزشکار) در دو محیط (دمای ۱/۹ (درجه سانتیگراد)±۱۰/۱ و رصوبت نسبی ۵/۷۵ ±۵۰% و ۱/۸(درجه سانیتگراد)±۲۵/۲ و رطوبت نسبی ۴/۴۸±۵۰%) پروتکل ورزشی فزاینده درمانده ساز را روی تردمیل اجرا کردند. مانور FVC) Forced Vital ) Capacity برای ارزیابی شاخص های FEV1) Expiratory volume in 1second ) و (PEFR) peak Expiratory Flow Rate ) که نشان دهنده برونکواسپاسم ناشی از ورزش هستند، قبل و پس از فعالیت هوازی در دقایق ۱، ۳۰، ۶۰ دوره بازیافت اجرا شد. نتایج نشان داد هر دو گروه ورزشکار و غر ورزشکار در شاخص های FEV1 و PEF در تمام دقایق پس از فعالیت نسبت به قبل از فعالیت کاهشی را نشان دادند. میانگین شیوع آسم در گروه ورزشکار و غیر ورزشکار در فصل بهار به ترتیب ۲۳/۳۳ درصد و ۱۱/۶۶ درصد در شاخص FEV1، ۳۱/۶۶ و ۱۱/۶۶% در شاخص PEF بود. در فصل زمستان نیز میانگین وقوع در شاخص FEV1 و PEF به ترتیب ۲۳/۳۳ و ۴۱/۶۶ درصد برای گروه ورزشکار و ۱۵ درصد و ۲۱/۶۶ درصد برای گره غیر ورزشکار رخ داد.